Krzewuszki (wajgele) należą do moich ulubionych kwitnących krzewów ozdobnych. Lubię je z powodu obfitego i soczystego ulistnienia - nie tylko w kolorze zieleni - oraz niezwykle obfitego kwitnienia, które czasem powtarza się latem, a nawet - jak w tym roku - jesienią. Niektóre krzewy miały kwiaty jeszcze 1 listopada!

W ostatnich latach dokonał się duży postęp w hodowli odmian krzewuszek. Wyhodowano ciekawe odmiany różniące się wysokością wzrostu i kolorem kwiatów. Co ważne w warunkach klimatycznych Polski - wiele z nich odznacza dużą mrozoodpornością. Ostatnia zima była dobrym tego sprawdzianem. Wszystkie nowe odmiany, które posiadam w swojej kolekcji bardzo dobrze przetrwały tę zimę mimo, że posadzone zostały w mało sprzyjającym miejscu, w którym czasem tworzą się nawet zastoiska mrozowe.

Bukszpan wieczniezielony (Buxus sempervirens L.) jest najbardziej znanym przedstawicielem zawsze zielonych krzewów liściastych uprawianych w naszym klimacie. Jego popularność jest tak duża, że wiele osób uważa go za nasz rodzimy krzew. W rzeczywistości ten gatunek występuje w krajach południowej i zachodniej Europy, północno-zachodniej Afryki, w Azji Mniejszej i na Kaukazie. Choć w tamtych rejonach wyrasta w niewielkie drzewka, w naszym kraju dorasta zwykle do ok. 2 m wysokości tworzą gęste i zwarte krzewy. Listki bukszpanu są małe, zwykle 1-2,5(3) cm długości, ułożone są na pędach nakrzyżlegle, ciemnozielone, błyszczące, skórzaste. Kwiaty niepozorne, bez znaczenia zdobniczego, ukazują się w kątach liści.

Zachęcony względnie niską ceną (79 zł w Vobisie) zainstalowałem sobie próbną wersję FotoOffice, polskiego programu do zarządzania plikami z fotografiami.

Program jest bardzo przyjemny w obsłudze i może się od razu spodobać. Przy tworzeniu własnego albumu (w gruncie rzeczy bazy danych) od podstaw pomaga Asystent budowy albumu. Już na tym etapie można zmienić ustawienia tworzonego albumu: zmienić wyświetlane pola, np. autor, data, tytuł, wielkość miniaturek. Następnie po wskazaniu przeszukania katalogów na dysku z fotografiami można je wszystkie bądź tylko wybrane fotografie przypisać do tworzonego albumu.

Co jakiś czas wraca problem sadzenia pnączy przy ścianach budynków. Powszechnie przyjał się wśród właścicieli domów - nie wiadomo na jakiej podstawie - pogląd o ich rzekomym szkodliwym wpływie na ściany.

Przyznam, że do napisania tego tekstu skłoniła mnie ostatecznie krótka notatka, którą znalazłem w numerze 2 Majstra z lutego 2000 r. podczas przeglądania starych czasopism, gdzie napisano: